TENGİR KRALLIĞI

  GENERAL TANGUT'UN SON MEKTUBU 

        Kendi tanrılarımızı öldürerek kendi kıyametimizi başlattık:

Ben Tengir Krallığının son muhafızı General Tankut. Her şey gelenekleri ve zenginliğe doymuş Kutalbiye Kralığına olan seferle başladı. Krallık o kadar müteassıp olacaklar ki krallıkta devlet adamı bile din rahiplerinden seçilip ibadethaneleri heryerde bulunmaktaydı. Ordularına verilen önem azdı. Tanrılarına olan inancı onları savunacaklarına inandırıyorlardı. O yüzdendir ki bizim karşımızda fazla direnemediler. Zaferimiz kısa sürdü. Ülke kolayca himayemiz altına girmişti. Bir sorun vardı. Din adamları çok zeki ve sinsi biriydi. Kralım Tuğray Hanı bile kaldırmıştı. Dilindeki akan zehir Tuğray Hanı zehirlemiş dinini kabul ettirmişti. Krallık o gün kılıçla kazandığı seferi kaybetmeye başlamıştı. Tuğray Han'ın etrafında sürekli bulunuyordu. Sık sık sohbetler eder dini ve güzelliklerini tanıştırdı. Kendisiyle baş başa kalmak için her yolu bulan rahip sonunda dinine davet etti. Tuğray Han önceleri pek sıcak bakmasada sonunda dini kabul etmişti. Artık kıyamet yakındı. Bu duruma karşı çıkan kişiler oldu elbet ama faydasız kaldı. Rahip adamlarını saraya yavaş yavaş yerleştirmiş Han'ın divanında bile yer almaya başlamıştı. Kendi gibi düşünmeyen devletin önde gelenlerini ya türlü oyunlarla sürgüne göndermiş yada zehirleyip öldürmüştü. Tuğray Han rahip'i baş danışmanı yapmış devletin işlerinden sorumlu yapmıştı. Ben bu durumu kabul etmeyip isyan başlattım yanlız başarısız oldum. Yarın idam edileceğim. Benim için ümit yok. Yolun sonuna geldim ama inancım tam bu günler bitecek. Krallık eski günlerine tekrar dönecek. O güne kadar;

       Çok yaşa Tengir çok yaşa bağımsızlık. 

                                                                                                                                                                                                                devam edecek,